RDW
Suštinski potpuno nebitno utvrðivanje redoslijeda politièkih stranaka na glasaèkim listama za prvooktobarske opšte izbore u Bosni i Hercegovini privuklo je koncem ove sedmice neuporedivo veæu pozornost medija i politike od dugo priželjkivane preporuke Evropske komisije o poèetku pregovora za postepenu liberalizaciju postojeæeg diskriminatorskog viznog režima.
Zbog hroniènog debalansa izmeðu važnog i nevažnog, odnosno lokalnih tema i dešavanja koja nemaju nikakvog suštinskog znaèaja za veæinu graðana u odnosu na pitanja od kojih dugoroèno zavisi društveno-ekonomski status svakog pojedinca, prosjeènom graðaninu u BiH se veæ godinama i prièinjava da je poredak politièkih parija na izbornim listama bitniji od reforme policije, odnosno da su meðustranaèka nadmetanja važnija od procesa evropeizacije.
Provincijalizacijom takozvanih javnih glasila ne otkrivaju se samo strukturno-kadrovske slabosti u medijima veæ sama suština upravljaèke piramide u zemlji, kojoj u prvom redu, hronièno nedostaju vizionari.
Posljedice lokalistièkog kreiranja buduænosti su pogubne. Pored ostalog i zato što se najèešæe polovièni uspjesi na globalnom planu nekritièki preuvelièavaju, a lokalni neuspjesi, kada su i kardinalni, minimiziraju. Ovakvo iskrivljivanje stvarnosti od koristi je samo kratkoroènim politièkim profiterima koji se metodom kolektivne anestezije vrlo uspješno štite od masovnijeg narodnog nezadovoljstva.
Mjereno brojem usvojenih zakona i novoosnovanih državnih institucija, na primjer, Bosna i Hercegovina se u posljednje dvije godine realno približila Evropskoj uniji više nego svih prethodnih godina nakon Dejtona. Ali, ako se pogleda u realnost kakva je, recimo, potrošaèka korpa prosjeène èetvoroèlane porodice, ili kao što je stalno rastuæi broj nezaposlenih, onda i slabo upuæenima i ekspertima za evropska pitanja je jasno da je suštinska evropeizacija još uvijek samo hipotetièko pitanje. Jer približavanje Evropskoj uniji se ne mjeri brojem usvojenih zakona veæ njihovim efektima, niti se može mjeriti brojem institucija veæ njihovim postupcima.
Takoðer, mjereno pojedinaènim detaljima, kao što je i najnovija inicijativa Evropske komisije o postepenoj liberalizaciji viznog režima, Bosni i Hercegovini se doista priznaje da jeste na pravoj ruti ka Briselu. Ali mjereno preostalim poslovima i nejedinstvom meðu politièarima, konaèni cilj bi mogao ostati nedosanjani san za nekoliko narednih generacija. Pogotovo ako politici i medijima i nakon predstojeæih izbora, provincijska dešavanja ostanu važnija od globalnih.
Zekerijah Smajiæ